Γυναικοκτονίες - Τι βλέπουμε όταν αλλάζουν οι λέξεις;

 

Σύμφωνα με  πρόσφατα στοιχεία της UN Women και του UNODC, περίπου 51.000 γυναίκες και κορίτσια δολοφονήθηκαν παγκοσμίως  το 2024 από σύντροφο ή άλλο μέλος της οικογένειάς τους. Με άλλα λόγια, κατά μέσο όρο μία γυναίκα χάνει τη ζωή της κάθε δέκα λεπτά σε συνθήκες που συνδέονται με τη βία μέσα στις στενές προσωπικές σχέσεις.

Για αρκετό καιρό, η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα δεν περιστρεφόταν γύρω από τις γυναικοκτονίες αυτές καθαυτές, αλλά γύρω από τη λέξη γυναικοκτονία. Σε τηλεοπτικές εκπομπές, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και σε θεσμικές παρεμβάσεις, η αντιπαράθεση αφορούσε συχνά λιγότερο το ίδιο το φαινόμενο και περισσότερο το αν είναι αναγκαίος ένας ξεχωριστός όρος για να το περιγράψουμε. Γιατί να μην αρκεί η λέξη «ανθρωποκτονία»; Τι προσθέτει ένας νέος όρος; Πρόκειται για μια ουσιαστική διάκριση ή για μια συμβολική επιλογή;

Η γυναικοκτονία δεν περιγράφει απλώς το φύλο του θύματος. Ο όρος επιχειρεί να αναδείξει ένα συγκεκριμένο μοτίβο βίας, τις περιπτώσεις όπου η δολοφονία μιας γυναίκας συνδέεται με σχέσεις εξουσίας, ελέγχου, κτητικότητας ή έμφυλης ανισότητας.

Η αποδοχή ή η απόρριψη της λέξης δεν αφορά λοιπόν μόνο στο λεξιλόγιο. Αφορά στο αν αποδεχόμαστε και το ερμηνευτικό πλαίσιο που αυτή εισάγει.

 

 

Αυγουστάτου Όλγα
Φιλόλογος, Συγγραφέας εκπαιδευτικών προγραμμάτων, Συνεργάτης 
E-Learning ΕΚΠΑ