Η μνήμη σε έναν κόσμο που θυμάται για μας

 

Υπάρχουν ακόμη λίγα τηλέφωνα που θυμάμαι απέξω. Του σπιτιού των γονιών μου, το πρώτο σταθερό τηλέφωνο που είχα ως φοιτήτρια, δύο ή τρεις αριθμούς παλιών φίλων. Αν όμως κάποιος μου ζητήσει το τηλέφωνο ενός συναδέλφου ή ακόμη και των παιδιών μου, το πιθανότερο είναι ότι θα το ψάξω στο κινητό. Ακόμη κι αν το θυμάμαι, θα το επιβεβαιώσω εκεί. Δεν είναι κάτι που με ανησυχεί. Η μνήμη μου δεν εξασθένησε ξαφνικά ούτε έγινα περισσότερο αφηρημένη. Απλώς έπαψε να χρειάζεται να θυμάμαι αυτούς τους αριθμούς.

Το ίδιο συνέβη με τις ημερομηνίες γενεθλίων, τις διευθύνσεις και τις διαδρομές. Το ημερολόγιο στέλνει υπενθυμίσεις, το GPS οδηγίες, η μηχανή αναζήτησης απαντήσεις. Ακόμη και οι λίστες για τα ψώνια βρίσκονται πια στο κινητό. Σχεδόν κανείς δεν νοσταλγεί την εποχή που έπρεπε να συμβουλεύεται τον οδικό χάρτη για να βρει μια διεύθυνση στην πόλη ή να θυμάται δεκάδες αριθμούς τηλεφώνου. Τα εργαλεία έχουν αναλάβει αυτή τη δουλειά και εμείς τα εμπιστευτήκαμε χωρίς μεγάλη αντίσταση.

 

Αυγουστάτου Όλγα
Φιλόλογος, Συγγραφέας εκπαιδευτικών προγραμμάτων, Συνεργάτης 
E-Learning ΕΚΠΑ